در ابتدا باید به برخی زیان هایی که رشد فزاینده جمعیت اتباع غیرمجاز بر کشور تحمیل می کند پرداخت که مختصرا به برخی از آنها اشاره می گردد؛
❌با توجه به کمبود زیر ساخت ها برای دانش آموزان ایرانی طبق آمار رسمی بیش از ۷۰۰هزار دانش آموز از اتباع در کشور در حال تحصیل هستند که این امر بر کیفیت آموزش کشور تاثیر منفی خواهد گذاشت
❌در حالی که زیرساخت های کنونی برق ، گاز و آب پاسخگوی نیاز جمعیت کشور نیست ،میلیون ها نفر از اتباع غیرمجاز نیز به جمع مصرف کنندگان افزوده شده است و این امر نارضایتی عمومی از خدمات دهی دولت و بحران انرژی را در پی خواهد داشت
❌با توجه به افزایش بحرانی اتباع در صورت کنترل نشدن این وضعیت ،سرویس های اطلاعاتی کشورهای متخاصم در صدد ایجاد تفرقه های قومی و نژادی بین ایرانی و افغان ها خواهند افتاد و امنیت کشور تحت شعاع قرارخواهد گرفت،چه بسا در چند نوبت به این حربه متوسل شده اما با هوشیاری مردم ناکام ماندند ،اما تضمینی برای جلوگیری از این تنش وجود ندارد
❌کنترل،رصد و شناسایی بیش از ۸میلیون نفر(غیررسمی) اتباع با هویت نامشخص در حوادث نیروهای امنیتی را با چالش مواجه خواهد کرد
❌سال گذشته در یکی از بیمارستان های استان فارس از ۳۰۰تولد در یک ماه ۲۹۷ مورد مربوط به تولد اتباع بوده است،آیا این یک زنگ خطر برای تغییر جمعیتی در آینده نزدیک نیست!!؟؟
🔹اما ریشه معضل افزایش بیش از حد اتباع از کجا شروع شد؟
پس از توافق دوحه مبنی بر خروج نظامیان ناتو از افغانستان شاید کمتر کسی می توانست پیش بینی کند که طالبان بدون مقاومت خاصی از طرف ارتش آموزش دیده و مجهز افغانستان در عرض چند هفته بر تمام افغانستان تسلط پیدا کند به گفته مقامات سازمان سیا پیش بینی این تحولات با این سرعت برای کارشناسان ارشد این سازمان نیز غیرقابل باور بود،
🔹اما بلاشک هرگونه تحولات ،بخصوص تغییر نظام سیاسی حاکم بر یک کشور بر روی همسایگان نیز تاثیراتی خواهد گذاشت ،که با توجه به نزدیکی های زبانی ،فرهنگی و دینی ایران با افغانستان شاید بتوان گفت تاثیر پذیری کشورمان از این رویداد از سایر همسایگان بیشتر بوده است،این تحولات باعث مهاجرت گسترده اتباع افغان از ترس طالبان و جنگ داخلی به کشورهای همجوار بخصوص ایران گردید
هرچند حسن همجواری ،انسان دوستی و سایر اشتراکات ایجاب میکرد ایران مرزهای خود را به روی آوارگان افغان باز کند ،اما به دلیل غیرقابل پیش بینی بودن این تحولات و موج آوارگان بخصوص شیعیان ،مدیران سیاسی و امنیتی کشور در یک عمل انجام شده قرارگرفته و این موضوع باعث شد بدون برنامه ریزی قبلی و کنترل و نظارت بر ورود آوارگان ،موقتا ممانعت خاصی برای جلوگیری از ورود این افراد بوجود نیاید.
🔹اما در این بین گروهای تروریستی مانند داعش،تحریک طالبان پاکستان ،جیش العدل(ظلم) ،سازمان های جاسوسی کشورهای متخاصم، حتی طالبان از فرصت بوجود آمده و عدم نظارت و کنترل مرزها که در شرایط عادی صورت میگرفت استفاده کرده و اقدام به سرازیر کردن نیروهای خود در پوشش آوارگان به ایران کردند که نتایج آن را در حملات تروریستی به شاهچراغ و کرمان شاهد بودیم، هرچند دستگیری های گسترده این افراد قبل از برخی عملیات ها توسط نهادهای امنیتی در سراسر کشورنشان از هوشیاری این نهاد ها در برخورد با این معضل دارد اما با توجه به هسته های خاموش باز هم احتمال چنین عملیات های تروریستی می رود ،و قطعا رصد چندین میلیون انسان با هویت نامشخص نیروهای امنیتی را نیز دچار چالش خواهد کرد
🔹اما آنچه زنگ خطر را برای کشور به صدا درآورده است (فارغ از هزینه های زیر ساختی که برای کشور دارد مانند :آب،برق ،غذا،مسکن، مدرسه،معضل بیکاری برای هموطنان و….)،رشد جمعیتی اتباع و عدم نظارت و ساماندهی آنان است ،طبق آمار غیررسمی حدودا بالای ۸ میلیون اتباع مهاجر در کشور ساکن هستند و روزانه هزاران نفر به آنان افزوده میشود که این امر اقتصاد،امنیت و فرهنگ ما را به خطر خواهد انداخت و لزوم چاره اندیشی مجلس و دولت و نهاد های بالادستی نظام را می طلبد
🔹مجلس باید برای ساماندهی و بازگرداندن اتباع غیرمجاز به کشورهای مبدا قانون صریح وضع کرده و دولت نیز با عزم راسخ و نهایت احترام زمینه بازگشت آنان را فراهمکنند در صورت عدم چاره اندیشی طی سالیان نزدیک بذری که سازمان های تروریستی برای کشور کاشته اند ریشه و ساق و برگ خواهد زد و دیگر مهار این معضل زمانبر یا شاید غیر قابل حل بوده و به چالش اول کشور تبدیل خواهد شد
بهمن بهرامی، مدیر مسئول دزآرمان
